Spellenavond 'Roll the Dice', Veldhoven, 13 april 2002

De spellenclub bestaat inmiddels 3 jaar, en alle leden kregen bij aankomst een leuk presentje: 2 gele dobbelsteentjes. Verder lag er een stapel Carcassonne: Die Erweiterung ter verkoop. We hadden Atlantis bij ons (en de veilingklok hadden we vergeten mee te nemen). Een simpel en melig spelletje. We startten de avond daarmee. Dirk wist te winnen, en Maureen, die het een geweldig spelletje vond, verloor het.
Daarna kwam het NK Bordspellen ter sprake. En dat er wel een beetje geoefend moest worden, al was het maar dat je in ieder geval de spelregels van de spellen kent. Er lag Titicaca, dat een van de spellen op het NK is en dat ik nog nooit gespeeld had. Twee anderen, Stefan en Anne-Marie, die ook zouden meedoen aan het NK en mijn vriend en ik besloten om het een keer te spelen. Wat me opviel was dat het elke keer een hoop getel was voordat je de volgende zet kunt doen. In feite komt het strategie erop neer dat je de mogelijkheden bekijkt, en de punten telt, en dan de zet doet die de meeste punten oplevert. Het is niet alleen tellen. Maar het maakte wel een groot deel van het spel uit, vond ik. Het kan er ook aan liggen dat het het eerste potje was. We zien wel. Ze hebben ze wel uitgekozen dit jaar! Vorig jaar stonden er nog luchtige spellen op het programma: Carcassonne (redelijke geluksfactor door het blind trekken van tegels), Odysseus (ook al een spel met hoge geluksfactor), San Marco (matige geluksfactor, vooral in het begin, wanneer er gedobbeld moet worden voor de beginopstelling) en Machiavelli (een kaartspel; het enige spel zonder geluksfactor). Dit jaar ziet het er heel anders uit. Mexica en Titicaca dus. En net heb ik een beknopte handleiding van Pueblo kunnen vinden. Een 3D bouwspel, ook zonder enige geluksfactor. Het spel is nog niet eens uit (het zou deze maand uitkomen). En het vierde spel is nog niet bekend. Waarschijnlijk wordt het Trans America, maar dat is nog niet zeker. Pueblo lijkt me de leukste van de drie. Ik speel graag 3D spellen (Torres en Java bijvoorbeeld).
Enfin, ik schoof na Titicaca bij een potje Bluff aan en heb een rondje meegedaan. Makkelijk en vermakelijk, maar ik had er niet zo veel zin in. Met Stef nog snel een spelletje Zwerkbal gespeeld met de regels die hij aangepast had. Leuk spelletje, en jammer om te horen dat Mattel het, als alles verkocht is, niet meer in de handel gaat brengen met Stef's handleiding. Even later kon ik 2 spelers overhalen om Wongar, een van mijn favorieten die ik helaas niet zo vaak kan spelen, te spelen. Het spel eindigde in een gedeelde eerste plaats (ik en iemand waarvan me de naam even ontschoten is :-().
Het was inmiddels half drie. Ook al was het erg leuk, het was toch hoogste tijd om naar huis te rijden.